Dachteinrunde 2017, Oostenrijk is prachtig en doet toch ook wel pijn!

Voor ons buitenlandse avontuur in 2017 reizen we af naar het Salzburger land in Oostenrijk. Team Granny Gear gaat de Dachsteinrunde rijden. De Blauwe Dachsteinronde is een fysiek veeleisende tocht met 3 etappes met uitdagende klimmen en technische obstakels. Perfect bewegwijzerd.

Donderdagmorgen 15 juni 06.00 uur vertrekken er 4 auto’s met 8 mountainbikes uit Nijkerk naar de startlocatie Land Hotel Agathawird in het pittoreske Bad Goistern.

IMG_5630

Voorafgaand aan het vertrek was er nogal wat commotie over de bijzonder slechte weersvoorspellingen voor de komende dagen. Onweer, storm en heel veel regen en zelfs sneeuw wordt er voorspelt. Maar niemand is in staat om team Granny Gear tegen te houden.

Tegen 16.00 uur arriveren de eerste 4 Granny Gears in Bad Goisern. Het weer is prachtig, de thermometer geeft 28 graden aan. Snel volgen de overige leden. 15jun03

Na een heerlijk glaasje bier en een plank met lokale lekkernijen wordt er besloten om vandaag niet te fietsen maar heerlijk te relaxen nabij het zwembad.

IMG_5742

IMG_5629

De heren liggen languit in de tuin vol spanning wat er komen gaat!

IMG_5769

IMG_5644

IMG_5638

Net voor het diner worden de leden afzonderlijk gewogen zodat ieders handicap kan  worden bepaald. Het verschil tussen onze lichtgewicht Elbert en zwaargewicht Rob bedraagt 24 kilogram. Grote Rob mag daarom 24 minuten laten binnen komen. IMG_5647

Tijdens het diner worden de eerste prijzen verdeeld. Ruud onze Bourgondiër krijgt een Ali toeter op zijn fiets zodat hij ons duidelijk kan waarschuwen wanneer de pauze begint. Evan, als brokkenpiloot krijgt een gelijksoortige toeter en de EBHO koffer zodat hij een signaal kan geven indien er iemand ten val komt. Voor Henk is er een speciale schedel beschermer.

Ruud kiest met smaak de witte wijn en een lekker drankje voor Evan. Een drankje dat  perfect past bij het heerlijke 4 gangen diner……of is dit nu al het galgenmaal want er staat ons een hele zware eerste dag te wachten.IMG_5653

IMG_5655

IMG_5652

IMG_5654

IMG_5651

Vrijdag 16 juni.

07.00 uur De regen komt met bakken uit de hemel. Het zit potdicht en met de nodige tegenzin kruipen we uit ons bed. IMG_5657

Op naar het ontbijt. Een ruime keuze heerlijke broodjes en andere lekkernijen geeft wat afleiding. Buienradar leert ons dat het tegen half 11 droog wordt…..en dat klopt. Er is spanning zo net voor de start. Wie heeft er goeie benen en wie valt er direct door de mand.

IMG_5701

1e etappe: 64 km, 1.900 hm

Bad Goisern – Bad Aussee – Bad Mitterndorf over het Salza stuwmeer en Viehberg naar Gröbming.

blaue_variante_etappe_1

Onmiddellijk na Bad Goisern gaat de route steil omhoog naar de Pötschenpas. Geen warming up maar een klim van bijna 10 kilometer waar we 600 hoogte meters maken. That hurts! Robje en Marcel zijn niet te houden.

IMG_5675

IMG_5682

IMG_5703

Het lijkt wel of ze omhoog vliegen…wat hebben die gegeten. Ook de Kroontjes, Elbert en Ruud klimmen makkelijk omhoog. Respect voor die Hollanders uit de polder.

IMG_5674

IMG_5673

IMG_5672

IMG_5671

Rob en Erik vormen de achterhoede. Beide net-niet klimmers nemen ruimschoots de tijd om van het schitterende uitzicht te genieten.

IMG_5670

IMG_5685

IMG_5686

IMG_5691Iedereen komt fietsend boven. Helaas worden we halverwege de klim ingehaald door een bejaard sportief stel. Die knallen omhoog. Oh het zijn E-mountainbikers. Met een jaloerse blik kijken we hen na. Mooi spul zo’n KTM MTB met een 800 W Bosch motor.

De volgende 30 kilometers zijn optimaal genieten. Bergop en dan weer afdalen. Het blijft gelukkig droog.

IMG_5659

IMG_5658

Dan klinkt plotseling Ruud’s pauze toeter. Boven in de bergen in een kleine Alpenhut worden de Granny Gears getracteerd op heerlijke Oostenrijkse gerechten. Jammer dat er zoveel vliegen ook een graantje meepikken.

IMG_5666

IMG_5743

IMG_5667

IMG_5665

Na de pauze als we willen vetrekken begint het even heftig te regenen. Een extra kwartiertje pauze wordt ingelast. Nog even intiem met Heidi’s moeder!

IMG_5669

Snel wordt het droog en vervolgen de mannen de route. Tegen 16.00 uur starten we aan de laatste zware klim met ruim 700 hoogte meters. Eenmaal boven aangekomen mogen we 10 kilometer afdalen naar de finish plaats Grobming. Robje en Marcel gaan voor de etappe winst. Robje is niet te houden en komt als eerste aan. Marcel als tweede en Evan op een derde plaats….goed gedaan mannen! Nu maar hopen dat Robje niet teveel heeft gegeven, er wachten nog twee loeizware etappes. In de afdaling weet Erik de verloren tijd in de klim goed te maken op Ruud en Elbert. Ook grote Rob daalt heel sterk mede veroorzaakt door zijn downhill postuur, de kilo’s en de zwaartekracht.

In het centrum van Grobming gaan we op zoek ons ons hotel. Dat blijkt een heel stuk buiten het stadje te liggen. Eerst even snel naar de kerk met Evan.

IMG_5696

We mogen nog een kleine 10 kilometer doorrijden om uiteindelijk aan te komen bij ons tweede hotel genaamd Berghof. Robje staat dan al onder de douche. Hij was echt de allersnelste vandaag!

IMG_5770

Dan komen we na ruim 80 kilometer eindelijk aan bij ons hotel. We worden met open armen ontvangen door de ietwat stevige waardin en haar Hongaarse hulpje. Na een paar koele versnaperingen uit Schladming gaan we even douchen en zwemmen voordat we gaan eten…ook hier weer veel vliegen helaas. Het diner wordt bijzonder gewaardeerd door het hele team. Ruud zorgt weer voor een heerlijk Oostenrijks wijntje dat perfect past bij het hoofdgerecht.

IMG_5702

Tijdens het diner worden de eerste prijzen uitgedeeld. Senior Henk Kroon die de gehele dag een keer zeer attent heeft gereden wordt met een kleine meerderheid gekozen als de dag winnaar en ontvangt het felbegeerde Peter Dachsteiner Tiroler shirt en een persoonlijke boodschap van Heidi.

heidi 1

Hij mag 3 teamleden selecteren die hem de volgende dag gaan helpen om zijn eerste plaats veilig te stellen. Henk kiest, Robje, Ruud en broer Evan. Ietwat teleurgesteld beginnen Marcel, Rob, Elbert en Erik aan het dessert. Dit B team is al snode plannen aan het smeden om Henk en zijn team flink tegengas te gaan geven in Etappe 2. Eerst wordt er door team Granny Gear nog een potje gekegeld in de kelder, Evan heeft de meest vaste hand met dat kleine balletje. Als ex keeper van Sparta 1 is dat natuurlijk ook logisch! De eerste etappe dag wordt afgesloten met een heerlijk sigaartje en een zelf gestookte Obstler. Daar wordt je echt sterk van wordt ons door Elbert verteld…..ik geloof er niets van!

Zaterdag 17 juni : 2e etappe: 69 km, 1800 hm.

Henk is als eerste op en laat de gasten in de eetzaal vol trots zijn Peter Dachsteiner shirt zien. Hij ‘het er zin an’! IMG_5710

IMG_5708

Paniek in de tent als blijkt dat er verschillende rijders uit Henk’s team lek staan…….hoe is dat toch mogelijk. Henk krijgt geen hulp en moet het euvel zelf zien op te lossen…wat een slecht teamwerk zeg!

IMG_5711

Gröbming – door de Ennsvallei naar Ramsau – Filzmoos tot Annaberg.

1695_output_Dachsteinrunde_blau_-_Etappe_2

We vertrekken klokslag om 10.00 uur en worden door de veelal bejaarde gasten uitgezwaaid. Het weer lijkt goed. Zwaar bewolkt maar er wordt nagenoeg geen regen verwacht.

IMG_5751

De tocht loopt verder naar de Enns en het blijft vlak tot Weissbach. Heerlijk om even de beentjes op te warmen. Maar dan begint het pas echt. Vanaf hier klimt de weg naar Ramsau am Dachstein. Je volgt de torenhoge, imposante zuidwanden van de Dachstein. Op je gemak bereik je het pittoreske Filzmoos. Begin de klim naar Langeggsattel ontspannen voordat je in Annaberg aankomt.

Team Henk is helemaal geen team. Zonder enige saamhorigheid begint men aan de eerste klim. Henk wordt liefdevol opgenomen bij het B team. Hij rijdt weer attent en ijzersterk bergop. Afdalen is niet zo zijn ding. Met zweet in de bilnaad en de remmen ingeknepen komt onze kopman altijd als laatste beneden. Henk is geen allrounder en dat zal hem uiteindelijk zijn trui gaan kosten.

IMG_5712

IMG_5765

Robje ziet er slecht uit. Geen power en totaal niet fit ploetert hij naar boven. Het zal een lange dag gaan worden voor deze sportieve Hagenees. Heeft hij zijn kruit al verschoten of is dit onderdeel van de tactiek?IMG_5802

Rob en Erik zitten structureel weer net voor de bus. Marcel is wederom beresterk, er is niemand vandaag die hem gezelschap kan houden. Wat gebruikt deze klimmer en spoorzoeker zo net voor de koers. Ruud, Evan en  Elbert gaan weer prima. Deze drie rijders zijn gemaakt voor de Alpen. Een extra compliment voor Elbert die met een rugzak zo groot als een hutkoffer altijd voorin te vinden is. We vragen ons nog steeds af wat er allemaal in die rugkoffer zit.

Speciaal voor de foto wordt Henk’s team bij elkaar geroepen. Op de foto lijkt het heel wat, maar in de praktijk klopt het gewoon niet. Henk wil te graag bij team B.

 

IMG_5753

Ook de team B gaat even samen op de foto, Marcel was al even vooruit gesneld als onderdeel van de verrassing tactiek van die team.

IMG_5767

IMG_5713

IMG_5764Na 50 kilometer koers worden we getrakteerd op een hele steile klim naar Langeggsattel. 250 hm in een luttele 4 kilometer ‘that hurts’. Gelukkig is kopman Henk solidair met de mindere klimmers.IMG_5752

Ruud houdt de moed erin en Rob kan er ff niet van genieten en Erik rijdt weg bij Henk!

IMG_5760

IMG_5758

IMG_5759

IMG_5718

Na het zuur komt altijd het zoet in de Alpen. Want zo aan het einde van de dag mogen we heerlijk afdalen naar Annaberg. Maar voordat we beginnen aan deze gevaarlijke afdaling zorg Marcel als hoofd TD ervoor dat Ruud weer volop kan remmen. In een record tempo worden er nieuwe remblokken gemonteerd door deze technische topklimmer!IMG_5734Mooie plaatjes met Dachstein als achtergrond. De Dachstein waar Peter Dachsteiner nooit is teruggekeerd van zijn zoektocht naar het kleine geitje uit zijn kudde.

IMG_5744IMG_5750

IMG_5746IMG_5748

Annaberg is een prachtig mooi wintersport dorpje met die imposante en oh zo gevaarlijke Dachstein op de achtergrond.

In het centrum van Annaberg komen we langs onze hotelletje Sporthotel Dachstein West. Het hotel ligt pal aan een snel stromend riviertje dat dwars door het dorp loopt. De fietsen mogen in de ski kelder. We stoppen Robje die kei-kapot zit snel in bed. Wat heeft die arme jongen afgezien. Het was geen tactiek. Toch wel klasse dat hij niet heeft opgegeven. Een beetje rust en een warme prak zal hem goed doen. Het vocht moet worden aangevuld! In een rap tempo worden er een paar halve liters besteld. Heerlijk na wederom 80 loodzware kilometers met ruimschoots 2000 hm.

IMG_5782

IMG_5780

IMG_5737IMG_5736

IMG_5738

Het tempo (qua bierdrinken) wordt dit keer door grote Rob bepaalt. De eerste paar halve liters zijn in een rap tempo op. Het wordt steeds rumoeriger in het hotel…..tijd om even te gaan douchen.

IMG_5721

Het diner is veel belovend. We beginnen met een lekker soepje en een salade vooraf. Het hoofdgerecht is voor de meeste een heerlijke rijk gevulde schnitzel. Er worden dit keer maar liefst 3 hele flessen witte wijn door Ruud besteld. Heerlijk zo dat ‘apres biken’. Robje knapt zienderogen op na een paar alcoholische versnaperingen. Unaniem wordt grote Rob gekozen als waardig opvolger van Henk. Rob is structureel en bewust van de prachtige omgeving in de achterhoede te vinden. Iedereen die een slechte dag heeft wordt door Rob mee omhoog geholpen. Deze bijzondere prettige sociale vaardigheid van Rob bezorgt hem deze hoofdprijs. Ook hij ontvangt een persoonlijke boodschap van Heidi en het prachtige Tiroler shirt van Peter Dachsteiner. Team Granny Gear zal morgen  starten in onze Oostenrijk shirts. Bij voormalig kopman Henk valt er een last van zijn schouders. Hij is sportief en feliciteert grote Rob met zijn eerste plaats.

IMG_5745

IMG_5757IMG_5756IMG_5747

Team B draagt zijn kopman direct op handen. Wat zijn we toch trots op grote Rob. De leden van team A nemen een wijs besluit en vragen of ze ook mogen aansluiten bij team B. Na het diner als de meeste gasten al in bed liggen komt de Obstler en de sigaren weer tevoorschijn. Niet slim….maar wel lekker. Ietwat lodderig gaan de laatste heren te laat naar bed. Morgen weer een dag.

IMG_5771Zondag 18 juni.

De wekker staat op 0700 uur. We willen vroeg starten. Het valt niet mee om zo vroeg fit uit bed te komen. Marcel de rasklimmer en kopman grote Rob denken we blijven nog wel ff liggen. Maar helaas mannen we moeten weer aan de bak.

IMG_5754

IMG_5779

3e etappe: 49 km, 1200 hm
Annaberg – Russbach via de oude bergweg Pass Gschütt naar Gosau – Bad Goisern.
Met gemak rij je door de Lammervallei ut tot Lindenthal . Via een steile weg klim je de Zwieselalm op. Geniet van het uitzicht over de Gosau-gletsjer van Dachstein. Via een piste gaat het naar beneden tot Russbach. Terug in Salzkammergut gaat het over de Gschüttpas. Via Gosau bereik je al snel het meer van Hallstatt en Bad Goisern.

blaue_variante_etappe_3

Na een voedzaam ontbijt verzamelt team Granny Gear zich op de brug voor een team foto. De Oostenrijk shirts met de adelaar van het land vallen goed in de smaak bij de plaatselijke bevolking. Iedereen is er klaar voor. Als grote Rob naar buiten komt wordt onze leider met gejuich ontvangen.

IMG_5787

IMG_5788

IMG_5793

IMG_5792IMG_5794IMG_5798IMG_5800IMG_5803

IMG_5804

Het is voor Elbert een lastige start. Alles behalve fit begint deze ervaren berggeit aan dit laatste avontuur. Iets verkeerd gegeten, heeft Robje hem aangestoken of is het de alcohol van gisterenavond. We motiveren Elbert en proberen hem beter te praten….iets wat overigens niet echt helpt. Maar hij moet door want de Dachstein is wreed.

De eerste 8 kilometers verlopen heerlijk, in volle vaart daalt het peloton af naar Duttholz een plaatje op +/- 600 meter hoogte. Dan begint het gesodemieter weer.

18jun02

18jun05

Er wacht ons een klim over bijna 15 kilometers naar een hoogte van 1450 meter.

IMG_5807IMG_5808IMG_5810  IMG_5812IMG_5817IMG_5816Na zo’n 25 kilometer een duidelijk signaal van Ruud. We gaan eten mannen. Snel een reepje en een gelletje en dan weer door. Wat is die laatste rit toch prachtig. Mooie vergezichten en onbewolkt zo moet het zijn….de mooiste dag!

Na 32 kilometer is het gebeurt met het klimmen. In een volle vaart stort het uitgedunde peloton zich omlaag.

15jun05IMG_5821

Op een plateau laten we ons fotograferen door Henk die de nodige aandacht krijgt van een paar schone dames. Het uitzicht is formidabel. Hier doen we het voor.

18jun12

18jun30

Henk is als oudste Gear nog lang niet versleten. Helaas dit jaar geen extra bonuspunten voor de leeftijd. Die heeft onze Henk de Tank absoluut verdiend. Respect ouwe!

18jun14

18jun28

Elbert lacht wel maar is alles behalve fit. Hij mist een deel van zijn voorvork? Twee dagen was Elbert in z’n element. Klimt makkelijk en daalt goed een echte Alpen allrounder met potentie!

De gebroeders Kroon samen ijzersterk! Maandag weer aan het werk nu nog even extra genieten.

18jun25

Evan is structureel sterk. Hij eet goed en laat bewust de drank staan. Drie dagen bij de kopgroep en geen centje pijn. Bij het eten neemt hij een pil, zogenaamd tegen de kramp. We vragen ons af wat zo’n pil met ons zal doen. Evan klasse gereden en dat zonder vallen. Je mag/moet volgend jaar weer de EHBO trommel dragen.

18jun23

18jun20

Robje is prima hersteld en geniet met volle teugen van dag 3! Klasse Robbie! Twee dagen in de kopgroep en 1 dag slecht. Tot volgend jaar!

18jun27

Tegen Marcel is er wederom geen kruit gewassen. Geen berg is bestand tegen deze berggeit! Waarom hij wel en ik niet? Diep respect voor deze 50 plusser die de looks en de benen heeft van Marco Pantani.

18jun17

Ruud belt nog even snel met zijn vader….ivm vaderdag. Een mooiere Vaderdag kunnen wij ons niet wensen. Ruud rijdt constant en ijzersterk omhoog. Bij het afdalen is hij zijn remmen aan het opvreten. Twee setjes remblokken per dag. Maar veilig beneden komen is zijn motto……prima Ruud!

18jun15

Rob is drie dagen sterk constant geweest. Technisch gezien is het een genot om achter hem aan te rijden….windtechnisch ook trouwens.  Een ervaren senior die nog jaren mee kan. Alle credits voor Robbie!18jun26

18jun29

Erik is trots op zijn vierde tijd allertijden in de downhill. Bergop zal het nooit wat worden. Zeer constant net voor de bezemwagen. Desalniettemin kijkt hij nu al weer uit naar een volgend Alpen avontuur wellicht met een nieuwe KTM.

18jun13

Mogen we nu gaan afdalen? Het lijkt er wel op. Er wacht ons nog een levensgevaarlijke downhill. Henk onze routinier weet niet wat hij hier mee aan moet en komt op een ruime achterstand lopend naar beneden. De overige Gears zijn slippend en schuivend naar beneden gezeild zonder noemenswaardige kleerscheuren. De jury is uiterst coulant en laat Henk in de koers. Het is een mountainbike Henk…geen walkingbike!

Elbert blijft slecht en besluit samen met Evan om uit de koers te stappen en via de hoofdweg op het asfalt naar de finish te rijden. Beide bikers wordt gediskwalificeerd en komen in de eind uitslag niet meer voor, jammer ze waren zo goed bezig, maar de koers kent geen genade.

IMG_5821

IMG_5818

IMG_5824IMG_5820IMG_5825

Het venijn zit ‘m altijd in de staart want de route kent nog een laatste loodzware klim die zo steil is dat er maar 3 rijders omhoog rijden. Langs een snel stomend riviertje dalen we af naar de Halstatter See om vervolgens verder te dalen naar Bad Goisern. Na een laatste eindsprint, waarbij we niet goed hebben kunnen zien of Henk eerder was dan Erik, rijden we klokslag 14.15 uur de parkeerplaats op van ons start en finish hotel. Wederom een geweldige dag in het Dachstein gebergte.

Ruud toetert dat we gaan eten voordat we naar Nederland terugreizen. Onze kok maakt er iets speciaals van….Funf Schnitzels mit Pommes, zwei Mahl Rumpsteak mit Pommes, eine Huhnersuppe und einen Forelle. Sieben grosse Cola und 1 Apfelsaft ohne Gas. Dat gaat er wel in. Na het eten moeten we nog even wachten op onze bagage en mogen we gebruik maken van de douches in de sauna. Tegen half 4 vertrekken we naar Nederland.

IMG_5828

IMG_5827

IMG_5826

IMG_5829

’s Nachts om half 3 rijden we Nijkerk binnen. Morgen is het weer ‘business as usual’ maar deze ervaring neemt niemand ons af!

Na drie dagen koersen zijn er maar liefst 8 winnaars. Wat hebben we genoten en afgezien. We hebben de Dachstein bedwongen zonder incidenten. De Dachstein is wreed maar tevens liefelijk en charmant. Helaas zijn we Heidi niet tegengekomen. Dat houdt in dat we hier zeker nog een keer terug komen.

R.I.P. Peter Dachsteiner

Gruss Gott und die kleine Kinder!

Heidi bis bald!

 

Advertenties